| Po za¬kończeniu fermentacji |
|
Po zakończeniu fermentacji owoce należy wysuszyć; przybierają wtedy dobrze znaną nam ciemną, prawie czarną barwę. Jest to tzw. pieprz czarny. Ze 100 kg świeżych owoców otrzymuje się 30-40 kg czarnego pieprzu.
Znany jest także w handlu pieprz biały, znacznie droższy i cenniejszy, gdyż z 10 kg czarnego pieprzu można otrzymać zaledwie 3-4 kg pieprzu białego. Aby uzyskać pieprz biały, przepuszcza się pieprz czarny przez maszyny, które zdejmują z niego zaschnięte resztki miąższu i wierzchnią warstwę pestki. Pozostają wewnętrzne warstwy pestki wraz z nasionami, które poddaje się drobnemu mieleniu.
Zarówno czarny, jak i "biały pieprz zawiera alkaloid - pipery-nr, która powoduje piekący, ostry smak owocu. Wywołuje ona zwiększenie wydzielania się soków żołądkowych, przez co przyspiesza trawienie. Światowa produkcja pieprzu przewyższa III) 1)00 t. Pochodzi głównie z Indii, Borneo, Indonezji i z Cejlonu.
Pieprz jako przyprawę do potraw znano już w starożytnej (i locji i w Rzymie. Przywożono go do Europy z Indii drogą lądo-w/| przez Małą Azję. Tą samą drogą docierał do zachodniej Europy w wiekach średnich. W XII w. w Londynie związek handlarzy pieprzem zaliczał się do najbogatszych cechów. Od tamtych czasów Londyn aż do dziś stanowi światową centralę handlu tym produktem. | | |