| Granat spożywa się |
|
Granat spożywa się biorąc do ust porcję nasion wraz z otaczającymi je woreczkami miąższu i wysysając z nich sok. Nasiona się wypluwa. Nie jest to elegancki sposób jedzenia, ale jedyny. Każdy, kto po raz pierwszy spróbuje granatu, skrzywi się pewnie i powie: „Też mi specjał?'Kwaśne to, aż twarz wykrzywia, i tyle!" Ale właściwą ocenę granatu dać może tylko ten, kto przeżył parę upalnych dni na pustyni. Nic tak nie gasi pragnienia jak owoc granatu. Można go oczywiście rozcieńczać wodą. W różnych krajach produkuje się z soku granatów gazowany napój chłodzący, zwany granadina. W niektórych krajach, m. in. w Chinach, uprawia się też granaty o słodkim miąższu, ale nie mają one zbyt wielkiego zastosowania. Na owoce deserowe są zbyt mało wykwintne, a ich sok nie nadaje się na napoje chłodzące.
W starożytności granat ceniono nie tylko dlatego, że tak doskonale gasił pragnienie w pustynnym żarze. Stanowił on bardzo ważny lek przeciwko chorobom systemu pokarmowego, które trapiły ludzkość znacznie bardziej w czasach, gdy nie znano czy też nie doceniano zasad higieny. Lecznicze własności granatu na pewno ceniono w starożytności bardziej niż jego inne walory. Jeszcze i obecnie głównie z tych powodów uprawia się go na dużą skalę w wielu rejonach w Indiach. Własności lecznicze posiada nie tylko miąższ, ale i skórka granatu. Wyciskany z niej sok zabija tasiemce, pasożytujące w przewodzie pokarmowym człowieka. garbusowy | adwokat łódź | |